MUTLULUK KORİDORU

MUTLULUK KORİDORU

Mutluluğu tanımlamanın veya somutlaştırmanın zor olduğunu biliyorum. Şöyle örnekleyelim; mavi gökyüzüne de şiirler, şarkılar, yazılır gecenin siyahına ve yıldızlarına da.

Mutluluk , zihnin kendini gerçekleştirebilmesidir. Zihniyet meselesi olan bu durumu o kadar dünya da arıyoruz ki mutsuzluğumuza bir kalem daha ekliyoruz. Ararken kaybediyoruz.

Kaybederken daha çok kayboluyoruz.

Mutluluğu tüm tanımlamalardan çıkarmak yerine daha çok kalıplaştırarak tanımlıyoruz. Daha yaşayamıyorken anlatmaya kalkışıyoruz.

⭐

Mutluluğun bir adresi olsaydı eğer, insanlar birer birer yok olup giderlerdi.

Mutluluk bir cadde veya sokak olsaydı eğer, orası mezarlığa dönüşürdü. 

İnsan ulaşabildiği her mutlulukta kendinden bir parça kaybeder çünkü; sadece ruhunu doyuran ve besleyen mutluluklar hayal ediyoruz. Hayal ederek kaybediyoruz hem kendimizi hem de mutluluğu. 

Mutluluk, bilmediğimiz zaman güzel

⭐

Mutluluk belkide boş bir çerçevedir. Senin onu nelerle doldurmak istediğindir, hayatın boyunca baş ucunda durup seni bekleyendir. Nereye gidersen git, dönüp dolaşıp geleceğin yerdir. Ömrünü, kalbini, gözlerini ve zamanını durdurduğun bir çerçeve, tüm manzaraların, hayallerin önünde sabitlediğin en son görmek istediğin resimdir. Şimdi daha iyi anlıyorum birine boş çerçeve hediye etmenin anlamını ve değerini aslında ona mutluluğunu veriyorsun, görebiliyorsa eğer ardındaki gerçek resimleri ona hayatını armağan etmiş oluyorsun. Bugüne kadar yaşadıkların ve yaşayacağın bütün acıların bedeli o çerçevede. O tüm dünyevi hislerden arınmış kalbinin en derinindeki zaaf. Ne kadar çok gizlersen o zaafını o kadar uzun sürer mutluluğun. Saklaması en zor, kaybetmesi en kolay varlık.

⭐

Akademik dünyada uzlaşılan görüşe göre doğuştan gelen bir mutluluk koridoru var. Bu koridor çerçeveyi çiziyor. Mutluluğumuzun %50'sini genler belirliyor. Bizim mutluluk koridorumuzu (60-70) üzerinden varsayalım. İyi anılar yaşayıp mutlu olunca bu koridor (80-90)'a çıkıyor, kötü olaylar yaşayınca (40-30) altına iniyor. Bir süre sonra tekrar mutluluk koridoruna geri dönüyoruz. Şimdi şöyle bağlayayım, biz iyi anıları çerçeveye sabitledikçe mutluluğumuz daha çok sürdürülebilir oluyor. Tekrar fabrika ayarlarına dönmemek için başımızın ucundaki o çerçeveye mecburuz. Zaman tüm varlıklara işleyebiliyor iken(mutluluk dahil), ruhumuza işlemediğini en güzel mutluluk koridorunda görürüz. 

⭐

Mutlu olmak istiyorsan ol! [Tolstoy]

KAFADOKUR

Yazarın diğer yazıları için tıklayınız.