İlme Talip Olanlar
İnsan çoğu zaman kendini yalnız hisseder bu esfelde. Yalnızlığını gidermek için arar durur, neyi aradığını, neyin peşinden gittiğini bilmeden... Sonra gider hiç olmadık bir kelimeye, hiç olmadık bir cümleye sığınır. Süslü cümleler ile kuşatılmış içi boş bir dava edinir kendine. Bilmez ki İslam Davası'nın dışındaki bütün davalar batıldır, yok olup gitmeye mahkumdur. Tutunduğu dal elinde kalır eninde sonunda...
Oysa ilmin lezzetini alan 'talebe' öyle midir? Sığındığı tek kitabı (Kur'an'ı Kerim), dost olduğu kütüphaneleri vardır onun. O bir tek kitabın ışığı altında, sabahlara kadar sohbet eder gönül bağı kurduğu diğer kitapları ile. Yüreği büyüdükçe büyür, ruhu mutlu olur. Çünkü talebe bilir ruh aslında tek bir mekana bağlı kalamayandır. Kitapların arasında zamandan zamana gezer, ilmin bitmeyen deryasına dalar.
Bazen bir tarih kitabında Fatih Sultan Mehmet ile Akşemseddin Hazretlerinin gönül bağına gönlünü bırakır, bazen Sultan Süleyman ile bir cenke katılır. Bazen bir seyyah olup Endülüs'ün sokaklarında gezer, bir tuğla da o koyar, bir sanatın inşasına şahitlik eder. Bazen Mektubat'ın sayfalarında İmam-ı Rabbânî'nin davasını tanır, hayran olur ve anlar onun ne büyük bir ehl-i ilim olduğunu. Bazen de şairlerin duygu dolu sofralarına konuk olur, bu sofralardaki ikramlar ile hassaslaşır, sıyrılır tüm katılıklarından, aşırılıklarından. Bazen bir kitapta Üstad Necip Fazıl ile tanışır, gençliğe hitap eder onun coşkusuyla...
Okur, okudukça büyür talebe. Büyüdükçe daha emin adımlarla yürür. Kırmadan, dökmeden, başı tevazu ile öne eğilmiş fakat omuzlarında ümmeti taşımanın bilinciyle dimdik yürür. Gölge olur arkasından yürüyenlere, dağ olur dünyanın sıkıntılarından firar edenlere. Çünkü o hakikate talip olmuştur bir kere...
Hakikatın sırrı sarsın hepimizi.
Selam ve dua ile...
Hasbikalem
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder