İNSANLIĞIN KURTULUŞ LİMANI

 İnsanlığın Kurtuluş Limanı

Zor günler geçirirsin bazen. Üstesinden gelemeyeceğini düşünürsün. Sağanak yağan yağmurlar gibi dertler üzerine yağar. Boğulursun belki. Gözünde bir damla yaşla, gidecek yerin, çalacak kapının olmadığını hissedersin. Kimsenin sana şefkat göstermeyeceğini, Kimsenin seni anlayamayacağını anlarsın. Sığınacak bir liman, derdini dökecek bir kimse, yarana deva bulamaz, dahası yok zannedersin.

İşte tam o esnada ezan okunur. Müezzin sana “Haydi Kurtuluşa” der.

“Haydi, felah bulmaya”

Gönlündeki yaraları Rabbine anlatan, şifayı ondan bekleyen zayi olmamıştır kardeşim. Dünya vefasız bir oyun sahnesi olduğu gibi,  yaşayanları da vefasız yapmıştır. Kimseden bir şey bekleme. Al kalp kırıklarını, topla dertlerini koy sırtına. Namaza dur, yerlerin ve göklerin Rabbine sığın. Her rükûda, her secde de yükün hafifleyecek bunu unutma. Dertlerinin içinden çiçek açtıracak Allah. O sana dert vererek, katında seni anıyor aslında. Sen de O’nu an. O’nu tesbih et her sıkıntında. Ve sadece zor zamanlarında yapma bunu. Güzel günlerinde de onu an ki, şükrün olsun. Zor günlerinde sabrın “Rahatlayana kadar değil, şifa bulana kadar, bir ömür boyu O’nu an.” “Madem dereler, denizler, okyanuslar, Sema da kuşlar, su da balıklar, kırda ağaçlar seni tesbih eder, ben de dünyadaki bu muazzam koroya uydum ve her anımda seni tesbih ediyorum Ya Rabbi.” De Secdeye kapan ve (Allah’a) yaklaş! Çağrısı yetişsin her an kulaklarına. Anla ki, secde bir nakışlık değil, kemal halidir. Ve yalnız Kemâle olur. Göğe yükselmek için, yere çömelir insan. Kulun Allah’a en yakın olduğu mahaldir secde. Ayağını bastığı yere, başını koyup, dertlerini dökmektir.  Ve devayı da, şifayı da O’nda bulmaktır.

 Kurtuluştur Secde

Felahtır...

Sığınılacak tek limandır

Üstadın da dediği gibi

“Yalnız seccademin yününde şefkat”

Beni kimsecikler okşamaz madem,

Öp beni alnımdan, sen öp seccadem…

Selametle.

HAYAL-İ MUHAL 

(Yazarın diğer yazıları için tıklayınız.)