Böyle bir zamanda en büyük savaş islamı yaşamak ve çocuklarımızı islam ahlakıyla yetiştirmektir.Peki biz ne yapıyoruz? Bedenimizi hunharca kullanıyoruz.Zihnimizi kalbimizi hunharca kullanıyoruz. Zede alan kaslarımız çöken iç organlarımız bozulan psikolojimiz...Bunlar Allah’ın emanetini ne kadar kötü kullandığımızın açık ve seçik
delilidir.Temizlik yaparken kendimizi parçalayışımız kendimizle beraber çocuğumuzu, eşimizi... Bir söz okumuştum ;temizlik imandan titizlik şeytandandır; oysa biz millet olarak titiz olmamızla övünür ve
özendiririz.Sahiden biz mi layığız onunla övünmeye yoksa o mu layık bize...Biz niye geldik bu dünyaya derz aralarımızı ovalarken içimize çektiğimiz kimyallarla yaşamak için mi?Yoksa Rabbimizin tertemiz yarattığı suyla abdest aldığımızda temizliği en derinden hissetmek için mi?
Hunharca kullandık kalbimizi dedikodu yaparak mesela... Hemde kardeşlerimizin evini, mahremini kınayarak. Sevgili kardeşlerim ben dahil bu hepimiz için öyle zor ki üzgünüm...Ama şunu yapmanızı istiyorum.Gıybet yaptıktan sonra bir kağıda o an ki olumlu olumsuz tüm duygularınızı yazın.Bununla beraber o gıybeti neden yaptığınızı da yazın.Sonra da kendinize söz verin ve konuşmayın.Bu şekilde kalbimizin de temizliğiyle övünürken kusurlarımızla yüzleşebileceğimize inanıyorum.İnşaallah kendimi doğru ifade edebilmişimdir.Derdim her şey gibi temizlikte de aşırıya kaçmamızda.Belki sizde kendi
bedeninize ve kalbinize merhamet eder, size zarar veren kimyasallardan ve eşya köleliğinden vazgeçersiniz.Ya da benim gibi bu yolda daha iyisi için mücadele edersiniz.
DESTİGAYBİ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder