Binleri Uyandıracak Birlere Selam Olsun
Bugün de uykularımız kaçmadı, kan ter içinde uyanmadık. Bir davamız var, o da Kudüs, o da ümmet diye uykularımız bölünmedi. Ruhumuz sancımadı. Kalbimiz acımadı. Unuttuk, unutturuldu bana, bize, hepimize. Derdimiz gayemiz olmadı bugün de gezerken sokak sokak İstanbul'u. Yudumlarken kahvemizi aklımıza bile gelmedi, kanlar içindeki yavrusu kucağında bir o yana bir bu yana koşturan baba. Yemeğimizi yerken gözlerimizin önüne gelmedi açlıktan sütü kesilen anne ve açlıktan ağlayacak dermanı dahi kalmayan bebeği. Müziğin sesini o kadar çok açtı ki ümmetin evlatları, ümmetin kadınlarının çığlıklarını hiç işitmedi. Kitaplar o kadar okunmadı ki versek bir kitapçıya sıfır diye satabilir, okumayacak olan yeni sahiplerine. Kur'an öyle yüksek raflara kondu ki hiç kimse saygısızlık yapamadı ve dahi okuyamadı, okumadı. Okuyanlarımız var elbet ama manasını düşünenimiz, araştıranımız pek az. Ümmetin topraklarını masalarda bölüşedursun kafirler, bizim miras kavgalarımız var, çözülmesini temenni ettiğimiz. Unuttu tarihini, atalarını ümmetin evlatları ama sorsan bilirler hangi fenomen kaç yıldır popüler. Bir topun peşinde, bir takımın izinde o kadar zaman kaybettiler ki vakitleri kalmadı alimlerin izini sürmeye, onları anlamaya çalışmaya.
Yorulmadık 'bir tek benle mi olacak bu iş' demekten. Daha kolları sıvamadan mağlup olduk düşmana, nefsimize. Denemeden pes ettik. Yürümeden yorulduk. Ağlamadan bıraktık mücadeleyi. "Bizim hiç Allah rızası için yaralarımız olmayacak mı, ahirette şahit tutacağımız" demeden, yitirdik cesaretimizi. Yola çıkmadan yolda kaldık, nasıl olduysa. Yürümeden dizlerimizin dermanı kesildi. Vurdular bizi, vurmuşlar bizi anlamadık. Tedavi etme, tedavi olma ihtiyacı dahi hissetmedik. Öyle düştük ki dünyanın peşine dünya bizden bıktı, dünya bizden kaçtı, farketmedik. Kainat bize avaz avaz bağırdı: "Ben geçici olanım, burada kalıcı gibi davranma" duymadık. Dünyalıkların peşinde harcadık, kendimizi de sevdiklerimizi de.
Şimdi derin tefekkürler lazım bize. Sıkışıp kalmış gibi hisseden ruhlarımızı şanlı bir kıyam için harekete geçirmeliyiz. Beni silmeli, biz deme vakti geldi. Bir olmalı, düşmana korku, ümmete umut olmalı. Silkelenmeli, kalkmalı, doğrulmalı.
Birler ile başlayıp binler olmalı...
Binleri uyandıracak birlere selam olsun...
Hasbikalem
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder