Göz Yumduk

 

  Göz Yumduk 

  Bugün "dünyadaki en büyük sıkıntı ne" diye sorsam birçoğumuz bulunduğu ortamı baz alarak değişik cevaplar verecektir. Küçük bir çocuk "tabletimin elimden alınması" derken , Dubai de yaşayan diğer kimse ise uzunca düşünüp ardından " yeterince eğlenememektir" diyecektir küstahça. Lakin sorular Suriye'ye yönelince cevaplar hiç de hoşumuza gitmeyecek cinsten. Belki de bizi rahatsız edecek . Ağzımızın tadı bozulmasın diye göz yumduğumuz hiçbir şey ahirette yakamızı bırakmayacak. Boğazlarımızdan içeri irin akıtacak. İşte o zaman tekrar dünyaya dönüp uyuyanları uyandırmak isteyeceğiz . "Keşke dünyadaki kardeşlerim de hesabımın çetinliğini görebilse idi " diyeceğiz. Tıpkı Yasin suresinde halkı tarafından , sırf "Rabbim Allah’tır" dediği için öldürülen ve cennete giren "Keşke bunca nimeti kardeşlerim de görseydi " diyen adam gibi. Ama bir farkla ki o ağızların tadını bozduğu için öldürüldü, bizler ise "ağzımızın tadı bozulmasın " diye diye öldük..

   Dünya var olduğundan bu yana zulüm ve zalim hep var oldu . Mazlum ezildi . Güçsüz yerle yeksan edildi. Düşene el uzatmak yerine bir tekmeyi de biz attık. Zalim ezdikçe güç kazandı , zalim zulmettikçe taraftarı olduk. İşkence merkezleri hep değişti. Bazen Ebu Gureyb oldu , bazen Hol Kampı, bazen sadece bir ülke. Amaç tekti.

   Üzerinde bulunduğumuz toprak nelere şahit oldu da çocukların ağlamasına bu kadar fazla şahit olmadı. Savaşın dahi bir ahlakı vardı. Herkes kendi dengiyle çarpışırdı . Hiçbir şeyin ahlakı kalmadığı gibi savaşın da ahlakı kalmadı.

   Bir parça toprak için bir ülke yok edildi, göz yumduk. Çocuklar açlıktan ve korkudan ağladı , göz yumduk. Kadınlar yalvarırcasına yardım dilendi, göz yumduk. Ailesinin halini görmekten ciğerleri dağlanan adam intihar etti göz yumduk. Ve dahi göz yummakla kalmadık "İntiharın günahından" bahsettik. Yanı başımızda mazlumların celladı olmak için uçan uçakları görmemek için gözlerimizi yumduk . Mazlumların çığlıklarını duymamak için kulaklarımızı tıkadık . Öğrenmemek için kafamızı toğrağa gömdük. Ama hesaba katamadığımız bir şey vardı. Görmediğimiz , duymadığımız ve hatta bilmemek için didindiğimiz şeylerden de hesaba çekilecektik.

   Nisa Suresi 75.Ayet: Size ne oldu da Allah yolunda ve «Rabbimiz! Bizi, halkı zalim olan bu şehirden çıkar, bize tarafından bir sahip gönder, bize katından bir yardımcı yolla!» diyen zavallı erkekler, kadınlar ve çocuklar uğrunda savaşmıyorsunuz!

  //

TALEBEGİLLERDEN

(Yazarın diğer yazıları için tıklayınız.