Üretmenin Verdiği Mutluluk
İnsan, üretmeye programlanmış bir makine gibidir. Bu görevini yerine getirmediği zaman kendisini işe yaramaz ve mutsuz hisseder. Toplumda ki çoğu sorunun sebebi üretim yapamamaktan kaynaklanır.
Üretim dediğimiz zaman fabrikalar akla gelmemeli . Mesela evde yaptığımız akşam yemeği üretmeye çok güzel bir örnektir. Annelerimizi hatırlayalım eskiden ekmekler evimizde yapılırdı. Salçamız, tarhanamız, kurutmalıklar ve daha nicesi. Ama bizim nesil şanslı gibi görünse de bence çok şanssız. Neden mi? Çünkü tam bir tüketim toplumu olduk. Evde kahve yapıp ailemizle mutlu mutlu içmek dururken onu bile hazır olarak kafe de içiyoruz. Kızlarımız ailesine hizmet edince mutlu olmuyor. Anneye yardım etmeyi, babaya çay vermeyi, abiye sofra hazırlamayı hizmetçilik gibi görüyor. Asıl hizmetçiliği elinden düşürmediği telefonla, hiç tanımadığı mağazalara ya da reklam derdiyle paylaşım yapan hesaplara yaptığının farkında bile değil.
Anlayacağınız tek derdi eğlenmek olan bir nesil inşa ettik. Sorumluluk vermeyerek, kimliklerini tanıtmayarak, aşırı rahat ettirerek yaptık bunu. Aslında merhametimizle güzel çocuklarımızın dünyasını biz bu hale getirdik. Üretmenin, paylaşmanın verdiği huzuru bilmeyen, yardımcı olmanın sağladığı iç huzurun farkında olmayan çocuklar yetiştirdik. Tek tek anlatarak, kendimizi sorguya çekerek düzeltebileceğimiz bir sorun olabilir. Ama ben artık daha somut adımlar atılsın istiyorum. Mesela sosyal hizmet ödevleri verilsin. Çöp toplayan, temizliğini yapan aslında tam anlamıyla hayata karışan öğrenciler olsun etrafımızda.
Zahmetini çekmediğimiz hiç bir sonuç bize haz vermez. Çünkü başardım hissini sağlayan şey elde ettiğin sonuç değildir. O sonuca ulaşmaya çalıştığın anlarda yaşadığın zorluklardır. Bundan 105 yıl önce Çanakkale Destanı'nı yazan atalarımızın çektiği sıkıntıları göz önüne alarak hayatımızı değerlendirmeliyiz. Onlara layık olmak için daha çok çalışmalıyız. Onların yaptığı fedakarlığı evlatlarımızın bilincine nakşetmeliyiz. İşte o zaman yaşayacağımız haz kelimelerle anlatılamaz.
Bütün şehitlerimizi rahmetle anıyoruz. Selam ve dua ile...
GÜNEBAKAN
Yazarın diğer yazıları için tıklayınız
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder