İnsan Olmak

İnsan Olmak

  İnsan; ezan ile bir sela arasında ömrünü geçirmeye çalışan bir varlık. Hepimiz düşünebilen varlık olan insanlarız ve her birimizin bu serüvende kendisine biçilmiş bir rolü var ve bu kıstaslar dahilinde yaşamaya çalışıyoruz. Fakat nasıl?..

  İnsan olmak neydi; sadece yaşamak mı, her şeyi görmezden gelerek sadece ben olarak var olmak mı? Nerede aramalıydık insanlığı; bir tebessümde mi, bir selam verişte mi yoksa bir sarılışda mı? Belki de hepsinde... Peki ne kadarını barındırıyorduk kendimizde, ne kadarını yaşatıyorduk benliğimizde? Çok mu zordu; insan olmak, bir olarak biz olarak yaşamak ve yaşatmak?.. Sevmek, saygı göstermek, yoldaş olmak ,varacağı yol olmak çok mu zordu? Belki de zor olan hiçbir şey yoktu. Her şeyi biz zorlaştırıyorduk. İnsanlığı kendimizde barındırmıyorduk, onu yaşatmıyorduk. En büyük başarımız da bir şeyleri yok etmek değil mi? Yalnızca yok etmek. İyiyi güzeli...

 Son zamanlarda her bireyin ağzından şu kelimeler dökülüyor:

“İnsanlık ölmüş, insan olmak çok zor." İnsanları öldüren yine insanın kendisi değil miydi? Var olanı yok eden...

Son zamanlarda yaşadıklarımız, gördüklerimiz, duyduklarımız insanlığın öldüğünün bir kanıtı değil mi?

Her bir birey kendisi için ‘neyi kaybettiğini hatırla!’ cümlesini kurabilme ve cevap bulma gayretine girdiğinde kim bilir belki de elbirliğiyle kaybettiğimiz insanlığımızı yeniden bu sözlerle inşa edeceğiz...

Neyi kaybettiğini hatırla!..

-Saye